Περίληψη / Summary
Το άρθρο επιχειρεί να παρουσιάσει μια ολοκληρωμένη εικόνα της εξέλιξης της αρχιτεκτονικής στα εδάφη που υπάγονταν στη δικαιοδοσία της Αρχιεπισκοπής της Αχρίδας κατά τον 13ο-14ο αιώνα. Εκείνη την εποχή, εν μέσω των συνεχών στρατιωτικών συγκρούσεων που σηματοδοτούσαν την αντιπαλότητα μεταξύ των βυζαντινών και σλαβικών μεσαιωνικών κρατών για την κυριαρχία στα Βαλκάνια, τα όρια της επισκοπής μεταβάλλονταν συνεχώς· γεωγραφικά, η Αρχιεπισκοπή εντάσσετο σε διαφορετικά κράτη, διατηρώντας όμως την αυτοκεφαλία της. Το άρθρο αποκαλύπτει και χαρακτηρίζει την αρχιτεκτονική πρωτοτυπία των μνημείων της Αρχιεπισκοπής της Αχρίδας στο πλαίσιο των ιστορικών, εκκλησιαστικών-πολιτικών και ιστορικο-αρχιτεκτονικών διαδικασιών του 13ου–14ου αιώνα, προσδιορίζει τις ρίζες της και ανατρέχει στα χαρακτηριστικά της εξέλιξής της, καθορίζει τον ρόλο και τη θέση αυτής της ομάδας μνημείων στο ευρύτερο πλαίσιο της ύστερης βυζαντινής αρχιτεκτονικής.
The article attempts to present a comprehensive picture of the development of architecture in the lands under the jurisdiction of the Ohrid Archbishopric in the 13th–14th centuries. At that time, during the constant military clashes during the rivalry of the Byzantine and Slavic medieval states for supremacy in the Balkans, the borders of the diocese were constantly changing, geographically the Archbishopric turned out to be part of different states, but retained autocephaly. The article reveals and characterizes the architectural originality of the monuments of the Ohrid Archbishopric in the context of historical, church-political and historical-architectural processes of the 13th–14th centuries, identifies its origins and traces the features of development, defines the role and place of this group of monuments in the broad context of late Byzantine architecture.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου