Περίληψη / Summary
Ο ναός της Αγίας Σοφίας στην πόλη της Οχρίδας, ο οποίος αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 1980, είναι ένα από τα παλαιότερα και, αναμφίβολα, ένα από τα σημαντικότερα προστατευόμενα πολιτιστικά μνημεία της Μακεδονίας. Από την «ανακάλυψή» του στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, εκατοντάδες δημοσιεύσεις έχουν αφιερωθεί στην καλλιτεχνική κληρονομιά του καθεδρικού ναού της Οχρίδας και, σε μικρότερο βαθμό, στην αρχιτεκτονική και την ιστορική χρονολογία του. Ωστόσο, το πρωτοποριακό έργο αποκατάστασης που πραγματοποιήθηκε τη δεκαετία του 1950 δεν έχει λάβει ακόμη επαρκή επιστημονική προσοχή. Η παρούσα έρευνα αποσκοπεί στην ανάλυση των τολμηρών μεθόδων αποκατάστασης και των καινοτόμων τεχνικών που εφαρμόστηκαν υπό τις πιο δύσκολες συνθήκες, οι οποίες, παρά το γεγονός ότι έχουν παρέλθει περισσότερα από εξήντα χρόνια, εξακολουθούν να είναι εξίσου σημαντικές για την επιστήμη της συντήρησης σήμερα όσο ήταν και τότε.
The church of St. Sophia in the town of Ohrid, a UNESCO world heritage site since 1980, is one of the oldest and, undoubtedly, one of the most significant protected monuments of culture in Macedonia. Since its “rediscovery” in the first decades of the 20th century, hundreds of publications have been devoted to the artistic heritage of Ohrid’s cathedral, and to a lesser extent to its architecture and historical chronology. Nevertheless, the pioneer restoration project undertaken in the 1950s has not received sufficient scientific attention as yet. This research aims to address the then bold restoration methods and novel techniques in the most difficult of circumstances which, despite the transcribed period of more than sixty years, are as relevant to conservation science now as they have ever been.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου